Mijn naam is Jos. Sinds november 2010 houd ik me bezig met de geschiedenis van ’s-Hertogenbosch door foto's en informatie op sociale media te delen, de stad waar ik inmiddels jaren woon en die me nog steeds weet te verrassen.

Mijn belangstelling voor de stad begon niet met een geschiedenisboek, maar met de stad zelf. Met de straten waar ik doorheen loop, de gevels waar ik dagelijks langs kom en de verhalen die achter al die vertrouwde plekken blijken schuil te gaan. Hoe meer ik erover ontdekte, hoe meer ik merkte dat ’s-Hertogenbosch voor mij niet alleen een mooie historische stad is, maar ook een stad waarin mijn eigen geschiedenis verweven zit.

Mijn opa had Schreuder Meubelen in de Kerkstraat, een vertrouwd adres in de stad. Mijn andere grootouders ontmoetten elkaar bij de oude V&D. En als we het over familiegeschiedenis hebben, komen we vanzelf uit bij Plaats Royaal, het café van mijn overgrootfamilie waar op 1 oktober 1882 de Oeteldonksche Club werd opgericht. De geschiedenis van ’s-Hertogenbosch is daardoor soms verrassend dichtbij. Niet alleen iets uit een ver verleden, maar ook onderdeel van mijn eigen familieverhaal.

Ik woon in de binnenstad en eigenlijk is een wandeling door ’s-Hertogenbosch voor mij nooit zomaar een wandeling. Een gevel kan een vraag oproepen. Een straatnaam kan een verhaal vertellen. Een oud gebouw kan ineens een heel andere betekenis krijgen wanneer je weet wat zich daar vroeger heeft afgespeeld.

Precies die nieuwsgierigheid ligt aan de basis van Oud ’s-Hertogenbosch.

Sinds ik de verhalen over de stad ben gaan delen, merkte ik hoeveel mensen het leuk vinden om te weten wat er vroeger gebeurde op plekken waar ze nu dagelijks komen. Soms is een foto genoeg om een herinnering terug te brengen. Soms opent één klein detail een verhaal dat bijna verloren was gegaan. 

Met Oud ’s-Hertogenbosch wil ik die verhalen blijven vertellen, tot leven brengen en bewaren. Niet alleen als historicus, dat ben ik niet, maar vooral als Bosschenaar die nieuwsgierig is naar zijn stad en haar verleden.

En misschien is dat wel het mooiste eraan: hoe langer ik me in ’s-Hertogenbosch verdiep, hoe meer ik ontdek. En hoe meer ik ontdek, hoe minder vanzelfsprekend de stad om me heen wordt.

Dat verhaal wil ik graag met je delen.